Vissen en winterperiode

Ook voor vissen is het van belang dat oppervlaktewateren zo lang mogelijk open en sneeuwvrij blijven. Op de bodem van wateren vinden afbraakprocessen van onder andere plantenresten plaats. Hiervoor is zuurstof nodig en komen gassen vrij welke, tengevolge van de aanwezige ijslaag niet kunnen ontsnappen. De concentratie van deze gassen kan daardoor tot een voor vissen onleefbaar hoog niveau oplopen. Daarbij is het direct contact tussen water en lucht,
waardoor zuurstof in het water kan binnendringen verbroken en produceren macroscopische algen, fytoplankton en levende waterplanten over het algemeen alleen zuurstofgas zolang er voldoende
licht in het water kan doordringen.

Licht kan echter niet meer doordringen in een met sneeuwbedekte ijslaag. Onder dit zogenaamde ”zwarte ijs” stopt de zuurstofproductie deels. Diverse factoren zoals de afname van zuurstof door onder andere stagnerende productie door waterplanten en toevoer vanuit de lucht, het verbruik door waterbewoners zoals vissen, bacteriën en schimmels bij afbraakprocessen en tegelijkertijd de toename van kooldioxide/methaan, kunnen er toe leiden dat een water snel onleefbaar kan worden voor vissen, welke dan ook massaal kunnen sterven.

Tips: 
Houdt ijs in bijvoorbeeld uw vijver open en sneeuwvrij

Met behulp van een in het water drijvende koker kan men een natuurlijk wak langer openhouden. Sla daartoe vier planken van ongeveer 2,50 meter lang en 25 cm breed kops in een vierkant aan elkaar. Door het drijfvermogen van deze constructie zal zij iets boven het wateroppervlak uitsteken en daarmee de aangroei van ijs vanaf de randen van het wak vertragen. Laat de ontstane constructie te water en leg ze met een touw aan de oever vast. Leg op de rand rond het wak wat stro. Dit verkleint de kans dat watervogels aan het ijs vastvriezen. U kunt dit stro fixeren door het ijs eerst nat te maken en dan het stro er op te leggen. 

Informeer bij uw gemeente of bij het waterschap wat zij doen om de wakken in sloten en vijvers open te houden.